دارم یه چند وقتی از این خونه ی  پر خاطره میرم ...امیدوارم برگردم  ...شاید با یه وبلاگ دیگه ... اما اینجا رو هم هیچ وقت نه فراموش می کنم نه پاکش میکنم.شک نکنید که همیشه به اینجا سر میزنم . این وبلاگو خیلی دوست دارم با همه ی سیاهیش ...  با خداحافظی میونه ی خوبی ندارم وهمیشه خداحافظی ها رو باورم نمیکنم اصلا خداحافظی بلد نیستم !

زندگی به خیالش نمی دانم

که مرا دست می اندازد ...

بر  زجه های کبود ماندن

التماس لحظه های مردنی ...

بر حماقت دوست داشتن  ...

و بر اشکهای صامتم 

                                    می خندد ...

چه بی احساس میگذرد از من

                              روزهای خاکستریه این زندگیه یخی ...

                                                     زندگی همیشه می خندد و ما

                                                                                        همیشه نالانیم...

-------------------------------------------

چرتکه به دست قد علم می کنند

عقربه های جسور و رقم می اندازند ...

با صدای تیک تاک مزحکشان

چه بیرحمانه هرلحظه یاد آور می شوند که من